Mag pleitbezorging in Nederland weer onder FOCUS? De Kamer beslist!

 

Tot voor kort stonden duizenden vrouwenrechtenverdedigers in het Mondiale Zuiden succesvol op voor gelijke rechten en een betere positie in de samenleving. Dat deden zij met Nederlandse financiering. Afhankelijk van de context trainden zij vrouwen en meisjes, boden zij juridische steun, organiseerden zij hulp en gingen zij in gesprek met hun overheid. Soms vroegen vrouwenrechtenorganisaties Nederland om hulp. Bijvoorbeeld als hun eigen overheid mensenrechtenschendingen beging. Of als hun levens werden geraakt door Nederlands handels- of investeringsbeleid. Of door Nederlandse bijdragen aan vredesmissies. 

 

Het besluit dat maatschappelijke organisaties, waaronder lokale vrouwenrechtenorganisaties niet meer met Nederlands geld mogen praten met Nederlandse ambtenaren en politici, is omstreden. Omdat het kabinet daarmee ingrijpt in de waakhond rol van maatschappelijke organisaties. En omdat het kabinet daarmee bepaalt hoé o.a. vrouwenrechtenorganisaties hun werk moeten doen. Dat mag niet én maakt organisaties ineffectief. Als timmermannen zonder hamer, moeten vrouwenrechtenorganisaties nu werken aan een betere positie voor vrouwen, zonder gebruik te mogen maken van hun volledige gereedschapskist.